Temat lekcji (nr 2): Spółgłoski dźwięczne i bezdźwięczne.

Głoski dźwięczne i bezdźwięczne

Głoski dźwięczne powstają, gdy wiązadła głosowe są zbliżone i drgają pod wpływem przechodzącego przez nie powietrza. Jeśli przy wymawianiu głoski dźwięcznej przyłożymy dłoń do krtani, poczujemy drgania.

Ćwiczenie dla ucznia: Proszę przyłożyć dłoń do krtani i wymawiać po kolei głoski: a, b, d, e, g, z. Należy tylko uważać, by po spółgłoskach nie wymawiać żadnej samogłoski (mów: b, a nie be lub by). Dłoń powinna wyczuć drgania w krtani. Jaki z tego wniosek? Wszystkie wymówione przed chwilą głoski były dźwięczne.

Głoski bezdźwięczne powstają, gdy wiązadła głosowe są rozsunięte, a powietrze przepływa przez nie swobodnie, nie powodując ich drgań. Jeśli przy wymawianiu głoski bezdźwięcznej przyłożymy dłoń do krtani, nie poczujemy drgań.

Ćwiczenie dla ucznia: Proszę przyłożyć dłoń do krtani i wymawiać po kolei głoski: p, t, k, c, s. Należy uważać tylko, by po spółgłoskach nie wymawiać żadnej samogłoski (mów: t, a nie te lub ty). Dłoń nie powinna wyczuć drgań w krtani. Jaki z tego wniosek? Wszystkie wymówione przed chwilą głoski były bezdźwięczne.

głoski dźwięczne b, d, g, w, z, ź, ż, l, ł, r, m, n, j , dz, dź, dż + wszystkie samogłoski gdy je wymawiamy, drżą wiązadła głosowe
głoski bezdźwięczne p, t, k, f, s, ś, sz, c, ć, cz, ch gdy je wymawiamy, nie drgają wiązadła głosowe

 

Praca domowa: str.7 i 8 „Słowa z uśmiechem”

Download (DOCX, 12KB)